Uyusa da dinlensem dediğin ,
uyuduğunda ise başına gidip gelip uyansın diye beklediğin,
O doyduğunda doyduğun ,
O güldüğünde güldüğün demekmiş...
Her evli bayan gibi bende istiyordum anne olmayı ama, bu kadar çabuk değildi. Evlendikten sonra eşimle ilk 3 sene çocuk sahibi olmayı hiç düşünmüyorduk. Yapmak istediklerimiz vardı. Taki doktora muayene olmaya gidene kadar ;) Tesadüf eseri gittiğim bayan doktoru 1,5 aylık hamile olduğumu söyleyince şok oldum, mercimek tanesi kadar idi.. Daha 1.yılımız yeni dolmuştu, çok panikledim. Eşime telefon açtım. Önce inanmadı kapattı telefonu sonra bir daha aradı, "Ne hamile misin gerçekten vallahi mi ".. şok ta tabi adam. Çok ağladım günlerce ben hazır değilim diye. Yapacak hiç bir şey yoktu.
Zaman la alıştım tabi bu duruma. Yavaş yavaş büyüyordu karnım. Hareketlenmeye başladı karnım içinde zıp zıp :)) Hamileliğim boyunca çalıştım. Çokta güzel bir hamilelik geçirdim. Doğuma 3 hafta kala doğum iznine ayrıldım ve 25 Mayıs 2013 ' te akşam saat 18.05 de dünya ya geldi BEREN 'im. Tam 10 saat süren bekleyişin ardından :)
O süt kokusu hala burnumun ucunda...
Kucağıma aldığım andan itibaren iyi ki gelmişsin dedim.
İyi ki olmuşsun. Meğer anne olmak, ne kadar kutsal bir şeymiş...
Canım kızım seni çok ama çok seviyoruz !



2 yorum:
bu mercimeği fırına vermeden yerim ben :)
Her zaman yenmeye hazırız ;)
Yorum Gönder