Merhabalar :)) Evde bir bilgisayarım olmadığı için çok isteyerek açtığım blogumdan uzak kaldım. Annemlere her gelişimde de ha yazdım ha yazayım derken bir türlü o fırsatı yaratamadım.
Dedim elif hadi artık yeter çok tembellik yaptın.
Yaklaşık 7 ay oldu işi bırakalı ama inanın ben daha yeni yeni kabullendim;çünkü biz acısıyla,tatlısıyla kocaman bir aile idik. Hala da öyleyiz ama, bir ara da değiliz.Ama bizim
gönüllerimiz bir :))
Bu 7 ay da nelerimi yaptım? Öncelikle 4 ayını daha doldurmadan onu anneannesine bırakıp iş başı yapmak zorunda olan ben tam zamanlı ANNE niliğe başladım.Anneannesine ANNE diye hitap eden kızım artık bana anne demeye başlamıştı.Elimden geldiğince sabır göstererek ona her şeyi öğretmeye onu büyütmeye başladım.1,5 yaşını bitirdik.Artık iyice kim ANNE si kim anneannesi öğrenmişti. Çok değil biraz yanından ayrılayım hemen evde beni arar hale geldi.O kadar kaynaştık :))) Dinlendim,yazın keyfini çıkardık diyelim tam olamasa da :) Ev hayatını özlemiştim. Her güzel şeyin bir de bitişi var elbet artık iş bulmanın vakti geldi.Çalışmam lazım.Beren'im okula başlayana kadar çalışıp birikim yapmam lazım.Okul hayatı başladıktan sonra çalışma hayatını tamamen bitiricem kafamda kararlıyım ,eğer önüme başka engeller çıkmazsa..
Bu kısa bir özet ti.Umarım bu yazımdan sonra sık sık edindiğim bilgileri,faydasını gördüğüm herşeyi paylaşıcam..
Sevgiler
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder